naar de tandarts …

3 uurtjes werken, spaghetti met kaas en spek maken voor de kids en ze tegen 14u wegdoen naar een vriendje van Kane (die een grotere broer heeft die een jaar jonger is dan Dean). Nog wat tetteren met de mama, thuiskomen, op de PP staan en wegwezen …

De afspraak lag al vast van in januari en leek toen nog zo ver weg : 8/4/15 om 15u45 … een gaatje laten vullen … De tandartse waar ik samen met de kids ga elke 6 maand verwees me door naar een collega die Kane al had behandeld voor gaatjes dus wist ik dat ik in zeer goede handen terechtkwam. Kane had toen geen krimp gegeven en beweerde dat hij absoluut geen pijn had gehad. Ik kon dus niet onderdoen hé !

Links boven moest er aan gewerkt worden dus kreeg ik een “badmuts” in mijn mond zodat mijn tong niet hinderlijk zou zijn. Eerst werd er verdoofd met een watje, mijn bovenlip voelde meteen verdoofd aan en ik dacht “dees is al goe !) en toen moest de “spuit” nog komen die ik totaal niet zag of voelde !!! Zalig toch, dit in tegenstelling tot zoveel jaar geleden, ik kan me het geluid van die spuit in mijn tandvlees nog levendig herinneren én die pijn, vandaar mijn trauma …

Er werd gepolijst, geboord, geplamuurd en nog zoveel meer, telkens met uitleg en de nodige bezorgdheid. Het is écht een juweeltje, onze tandartse. Binnen 2 weken mag ik nog eens terug voor het fiksen van een gaatje aan de andere kant vanonder, afwachten wat dat zal geven maar ik heb er het volste vertrouwen in ! En misschien dat ik zelfs mijn afgebroken kies laat herstellen en als alles achter de rug is een bleaching !

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s