100 kilo lichter

En dan gaat een mens slapen met de bedenking “het zal wel niet” terwijl ik op andere momenten begon te twijfelen … Ik gebruikte zelfs mijn pendel die me een bemoedigend antwoord gaf. Vandaag belde ik stipt om 10u en ik raakte niet binnen, om dood te vallen was het zo’n 20 minuten aan een stuk. De ene keer was het bezet en vlak daarna werd er niet opgenomen dan word je zo boos hé … Uiteindelijk iets voor half 11 werd er toch opgenomen en vroeg ik haar me uit mijn lijden te verlossen : géén verhoogde waarde wat de blindedarm betrof, ijzer op peil, suiker keilaag, géén infecties … dus kunnen we rustig verder proteïnen !!! En toch doet mijn buik nog steeds pijn op een bepaalde plek als ik er op duw …

Merci aan iedereen die zijn “medeleven” toonde !

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s