zaterdag 12/4

Ik was wakker toen mijn alarm afging. Ik sprong onmiddellijk in mijn All Stars en ging naar de kamer van bonneke die ook al op bleek te zijn. De bus kwam toe om 1u45, deze keer waren we niet alleen. We reden door in de regen rond 1u55. Onderweg bliksem en felle regenbuien. We stopten zo’n 3x om mensen op te pikken. Iets voor half 4 waren we al in de luchthaven van Antalya en konden we door de veiligheidscontrole zodra we het luchthaven gebouw betraden.

Er stond niemand aan de check in die vrij vlotjes verliep. Deze keer kwamen op rij 13 en 14 te zitten met normale beenruimte (da’s een bummer van formaat eigelijk !). Misdadig feitelijk hoe weinig beenruimte een mens heeft, je voelt je zowat als sardienen in een doosje maar wat wil je als je met een soort Turkse Ryan Air vliegt …

Er wordt enorm streng gecontroleerd daar bij die Turken, zelfs  hoge hakken moeten uit en mijn zonnebril moest er ook aan geloven.

Uiteindelijk hadden we nog een zee van tijd vooraleer de boarding begon zodat we nog rustig iets konden eten en drinken. Het vliegtuig taxiede erg lang en we moesten wachten vooraleer we konden opstijgen, rond 6u20 plaatselijke tijd waren we air born !

Iedereen sliep of probeerde dat, mij lukte dat niet, ik vond mijnen draai ni en had geen zin in een stijve nek of wat dan ook : lang leven mijn e-reader, ik las een boek uit en begon aan een ander. Toen we aan de landing begonnen, deelde de piloot ons na een tijdje mee dat we een half uur moesten rondcirkelen omdat er mist was maar het was ook pokke druk in de lucht : er vlogen een hele tijd vliegtuigen achter ons en onder ons en boven ons, iedereen moest rondjes draaien om uiteindelijk te kunnen landen. Toen ik op bepaald moment windmolens zag boven de wolken wisten we meteen dat we ons huis niet zouden zien omdat de mist té dik en te fel was. Toen we door de mist waren, zaten we al op het tarmac … jammer … maar de landing was super ! De Aviapartner bussen stonden al klaar.

Er was een reuze file om door de paspoort controle te gaan maar het voordeel is dan wel dat je je bagage direkt kan meenemen. Na de douane zagen we al snel een kerel staan met een ipad in zijn handen met daarop Vandenhoudt 5p. De andere 4 moesten mee met Mr & Mevr. Devroe uit Neerijse en jawel zij werden eerst afgezet, dat was ff een domperke op de feestvreugde dat we niet samen naar huis reden. We lieten ons dan maar afzetten aan ons eigen huis (a ja want daar reden we effectief voorbij) en kapten snel de valiezen binnen af, zeiden hallo tegen Bliksem en keerden weer naar bonneke en bompa om afscheid en merci te zeggen.

Ons middag eten smaakte enorm (frans brood met préparé) want alhoewel het ginder erg lekker was, mist een mens toch bepaalde dingen. We hebben genoten van een week zon, zee, strand, palmbomen, keigoed eten en leuke shopping momenten én familie momenten. Naar waar gaat de reis volgend jaar ? Budapest ???

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s